Üye Girişi Yeni Üye Kaydı

Es Ulan Deli Rüzgar; Es Yiğidin Bağrına...

Mustafa KOÇ 16 Kasım 2020 Diğer Yazıları 180 -A+

AHMETLERDEN İNSAN MANZARALARI

Es Ulan Deli Rüzgar; Es Yiğidin Bağrına...

Mustafa KOÇ

Sıcak bir yaz günü, bizim köyden garibin biri; Garip Memet, yaylaya gidiyormuş. Ahmetler'den Tomsubaşı'na yürümek kolay mı? Yol o kadar uzun, hava da o kadar sıcak... Garip Memet yolda adeta bunalmış. Oğlan Öldüğü'ne doğru çıkınca biraz serinlemiş; gömlek düğmelerinden birini açmış. Soğuk Suyun Gözü'nden geçerek yayla yoluna devam emiş.

Kayalıklardan, taşlı yollardan yürüye yürüye daha yükseklere çıkmış ve Güğlen beline gelmiş. Oooh! Ne manzara!... Bir tarafı Murt içi; bir tarafı Kapuz ırmağı… Tam tepeye çıkınca rüzgar da püfür püfür esiyor. Garip Memet, biraz daha serinleyince düğmenin birini daha açmış ve oracıkta yüksek sesle söylenmiş:

“Es ulan deli rüzgar, es yiğidin bağrına!…”

Sonra yoluna devam etmiş.. Gide gide Alavada dağını aşmış; oradan da Aldürbe’ye varmış. Ama yollar bitecek mi? Ahmetler nere, Tomsubaşı nere? Gün boyu yürümüş; sonunda Tomsubaşı’na çıkmış. Tomsubaşı bu, ne yapacağı belli mi olur?  Hava orada iyice değişmiş ve yerden gökten savurmaya başlamış.

Bizim köyün garibi de düğmeleri iliklerken;

“Es bakalım deli poyraz;” demiş. “Buldun garibi; çarp bakalım yerden yere!…”

Yorumlar