Mehtap ÖZ Yazarın Tüm Yazıları
Mehtap Öz Tekirdağlı anne babadan, Burdur ili Yeşilova ilçesinde doğdu. Çocukluk ve ilk gençlik yılları Keşan ile Tekirdağ arasında geçti. İlk, orta ve lise eğitimini Keşan'da tamamladı. 1982 yılında İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'ne girerek 1...
HAMUR İŞİ
Son günlerde kendime şaşkınım. Bugüne dek yapmaktan hoşlandığımı söyleyemeyeceğim uğraşlar içindeyim. Yepyeni denemelerim var. Mutfağımız bu denemelerin mekanı görevini üstlenmiş durumda.
Kendi ezelimden beri yemek yapmayı severim ama konu hamur işi olunca üretmekten imtina etmişimdir. Zaman içinde neredeyse miligramına dek uyguladığım tariflerde kendimi başarısız bulup konudan uzaklaştım. Yapmayı değil de yapılanı yemenin güzelliğini keşfettim.
Yemek yapma sevgisi dediysem de zorunlu olarak yani. Öyle farklı tarifler alıp uygulamak amacıyla girmedim mutfağa hiç. Beni daha çok kullanılan malzemeden kalan atıklar ilgilendirdi. Bunlardan sirke yaptım, kompost hazırladım. Meyve çekirdeklerini çimlendirip minik fidanlar olmalarını gözlemledim.
Her zaman pişirdiğim yemeklerdeki malzemeler doğaçlama olarak bir araya gelir. Yemek gurmelerinin “Bu yemek böyle yapılır. Yoksa olmaz!” dediğine uymadım hiçbir zaman. Önemli olan damağa uygun olması değil mi? Yemek hazırlarken, malzemelerin rengini ve kokusunu hissederim ilkin. Sonra damağımda bıraktıkları tatları anımsarım. Ardından birbirleriyle tat ve doku uyumunu düşünüp hazırlamaya başlarım. Pişirirken mutfaktan ayrılamam. Aksi halde unutup yemeğin yanmasına sebep olabilirim.
Ama hamur işi olayı başka bir şey benim için. Her zaman üretiminde değil tüketiminde hevesli olmuşumdur. Ancak yaklaşık bir aydır bana bir haller oldu. Canım mutfaktan çıkmak istemiyor. Tatlılar, börekler, kurabiyeler yapmayı deniyorum. Şambali, revani, kadayıf, helvalar, güllaç, ardından elmalı tart, üzümlü kurabiye, kekler, poğaçalar… Değişik tarifler, reçeteler geliştiriyorum. Kandil günleri pastaneden almayı tercih ettiğim simitleri bu yıl Kadir Gecesi için kendim yaptım! Hatta biraz önce kahve ya da limoncello yanında iyi gider diye portakallı turta hazırladım!
Tüm bunları yapmak birçok insan için çok kolay olabilir. Ama benim için çok şaşırtıcı bir durum. Nereden geldim bu hale, bu zamansız ilham perisi de nedir diye düşünürken keşfettim. Mutfağım yeni terapi merkezim olmuş! Üretirken her şeyi unutuyorum. Bu yeni uğraşım ruhumu sağaltıyor. Tıpkı diğer hobilerim gibi.
Son zamanlarda ülkemizin hali ortada. Yaşadığımız gergin duygular kasvete sürükledi beni. Ruhum bir kemirgen tarafından parçalanmaya çalışıyor gibi acı içinde. Çok kötü hislerim var. Korkularım ve bundan ötürü üzüntüm fazla. Belki tükenmemek adına gündemin kötücüllüğünden kurtarmak için beynim yeni uğraşlar buluyor. Beni üretmeye zorluyor. Ve bu zorlama bana iyi geliyor.